O skutecznej terapii logopedycznej

mini logopediaPrzypominam, że mowa jest niezbędnym elementem w życiu każdego człowieka. Problemy z mową powodują szereg problemów w komunikacji, a więc w funkcjonowaniu w społeczeństwie. Poczynając od grupy przedszkolnej i klasy w przypadku dzieci, po grupę rówieśniczą u nastolatków i pracowników przypadku dorosłych.

Logopeda pomagając w usunięciu zaburzeń mowy, stymulując rozwój mowy, zapobiega psychologicznym skutkom wad bądź je niweluje. Terapia logopedyczna, chociaż czasem przypomina zabawę z dzieckiem, zabawą samą w sobie nie jest. W zależności od rodzaju zaburzeń mowy terapia logopedyczna jest mniej lub bardziej czasochłonną pracą logopedy, dziecka i jego rodziców. Jeśli np. celem jest nauczenie dziecka poprawnej wymowy głosek szumiących sz, ż, cz, dż, a dziecko dotychczas wymawiało te głoski z językiem „leżącym” na dole jamy ustnej albo między zębami, jest to bardzo mocno utrwalony nawyk i aby go zniwelować potrzeba czasu i wielokrotnego powtarzania ćwiczeń, aby „przestawić się” na inne- właściwe wykonywanie danej czynności! W zależności od rodzaju problemu, jaki ma dziecko terapia logopedyczna będzie przechodzić przez różne etapy i stosowane będą różne ćwiczenia. Jeśli przyczyna problemów dziecka leży w sprawności jego narządów artykulacyjnych, stosowane będą inne zadania i metody niż, gdy przyczyną problemów z mową jest np. zaburzenie słuchu. W czasie terapii logopeda może posługiwać się nie tylko lustrem, ilustracjami, czy typowymi pomocami, ale też np. świecami, papierem, piórkami, szpatułką lekarską i wieloma różnymi materiałami, jeśli tylko służą one w dobry sposób osiąganiu celów terapii. Zawsze jest ona nakierowana na indywidualne potrzeby małego pacjenta, także na jego zainteresowania, możliwości skupiania uwagi.
Typowymi elementami terapii , z którymi prawdopodobnie spotka się Państwa dziecko, są:
• ćwiczenia sprawności narządów artykulacyjnych – tzw. „zabawy buzi i języka”
• ćwiczenia oddechowe i fonacyjne
• ćwiczenia słuchu fonematycznego
• ćwiczenia w rozumieniu i nadawaniu mowy – w tym ćwiczenia artykulacyjne.
Należy mieć świadomość, że rodzic jest bardzo ważnym uczestnikiem terapii! Aby efekty były widoczne i następowały szybciej, rodzic powinien ćwiczyć z dzieckiem w domu, zwracać uwagę na właściwe nawyki poza gabinetem i rozumieć czemu służą ćwiczenia przekazywane dziecku na karcie pracy lub w zeszycie do terapii. Dziecko uczy się przecież mowy nie tylko w gabinecie, ale przede wszystkim w naturalnych sytuacjach, podczas wykonywania codziennych czynności, obserwacji otoczenia i nawiązywania kontaktu z innymi osobami.

  • WP_20141001_008
  • WP_20141006_001
  • WP_20141028_002
  • WP_20150126_004
  • WP_20150126_008
  • WP_20150302_002
  • WP_20150309_009
  • WP_20150309_012
 
Logopeda: Małgorzata Michalska